İman onda, namus abidesidir!

Gel gör ki, göbeği yerden kalkmaz puşt.

Satar vatanı, milleti sevendir!

Bir  pervasız ki, kimse de demez hoşt.

Çalar çırpar dolu bile küveti

Yardım sever de, yoksula eder  pişt.

Nutuk atar,  sokar yurda nifakı

Kavga çıkar kaybolur; köst oğlu köst

Ne çektiysek senin gibilerdendir

Anırırda, yular çekip denmez  höst.

Bilmez ata, salya sümük konuşur

Ecnebi görür; yüzüstü yatar puşt.

şehit basamak, bayrak,vatan kasa

Ar namus yok, nasıl eyler   rüştün rüşt.

Ne vatan bilir,ne ana , satar ha

Atılınca bir kemik, bir tike goşt.

Kime bunca nazın, Kime bu kahrın

Usandırır aşık, Küser de gider

Neden bunca cevrin, Kimedir kastin

Çekemez her gönül, Bıkar da gider

       Yanarsın narına, Söndüren olmaz

        Kalırsın tenhada, Soranın olmaz

       Düşersin yollara, Yoldaşın olmaz

       Yüzüne gülenler, Tozarda gider

Vazgeç gönül vazgeç, böyle sevdadan

Başında kurtulmaz, Bilki beladan

Ayrı da düşersin, kendi yuvandan

Bühtan eder sana, Bozar da gider